Gurbet nedir bilirmisiniz? Bir yaşam şeklidir, özlemektir geride kalanları. Bazen gurbet isyan etmektir, doyasıya sevmektir, istemektir. Arzu etmektir bazen ve bekasında yaşamaktır acıların en büyüyüğünü, tutkuların en şiddetlisini. En büyük zaman israflarında bulunmaktır sevda adına. Bir gün olur bir gün kalır diye yavaş yavaş azalırken umutlarınız üzerinde dev gibi bir taş ocağı dinamitlenir ve umudunuzdan geriye kalan zamanı en iyi şekilde değerlendirmek olmuşturki; işte ozamana hayat en tehlikeli, en zarif ve en ürkütücü oyununu oynamaya başlar...
Bunun adı unutmak ve alışmak oluverir. Savunma mekanizmalarınız artık devreye girmiştir, artık tek çare kalmıştır sanki sizin için, hatırlamamaya çalışmak. Paranoyak fikirler edinmek ve sonunda büyük kurtuluşun aslında size unutmakla geleceğine inandırmak nefsinizi. Bir bakın o halde unutulabilirmi anılar, unutulabilirmi insanın doğduğu büyüdüğü topraklar. Çiçeği cennet kokan , dağları cennet yeşili, insanı müzmin, toprağı altın, caddeleri serin, dostları tatlı ve ihanet kokmayan. Varoşların olmadığı, herkesin birbirini tanıdığı, iyigünde ve kötü günde uzakta olsalar bile birbirlerini bulan, ikiliklerin ve şerefsizliklerin en önemlisi insana yapılan hiçbir kötülüğün gizlenemediği tek yer benim memleketim...
Şimdi senden uzak kalacağımımı düşünüyorsun, senden ayrı, vefasız, seni yapa yalnız bırakıp, damarında kan dolaşmayan kötülük abidelerine, hayat boyu senden şikayet etmiş ama senden ayrılmaya cesaret edemeyen zavallılara, iyiyi kötüyü ayırt edemeyen kalpleri kararmış toplumdan dışlanmış insanlara hiç emanet edermiyim.
Sende doğdum ve bilki sende öleceğim. Aç kollarını bir kaç güne kalmaz yine sana döneceğim...
